Ég hef mjög góða ástæðu fyrir því að hafa ekki bloggað neitt nýlega. Daginn eftir að ég skrifaði síðasta blogg var tölvunni minni stolið. En nú er ég komin aftur á Fountainview og er að nota tölvuna hans Esra. Elsti bekkurinn er ennþá á Hawaii og enskukennarinn er meðal þeirra sem voru eftir með þeim. Hann bað mig um að sitja yfir bekknum hans þangað til að hann kæmi til baka. Ég hef þessvegna smá tíma til þess að skrifa það sem ég man.
16.marsÉg vaknaði og labbaði niður að sturtuhúsinu en mér til mikillar ógæfu voru bara kaldar sturtur. En dagurinn varð strax betri því það voru biscuits & gravy í morgunmat. Við keyrðum svo á nýjan stað til að filma. Við vorum niðri við ströndina og sátum í klettagjá alveg við sjóinn. Sólin var svo sterk og þetta var fyrsti almennilegi brunadagurinn, ég skaðbrenndist alveg. Ég
var með í fyrsta laginu en svo þurfti ég að gera aðra hluti og sem betur fer gat ég setið í skugganum það sem eftir var dagsins en svo fór ég með Rósu í kóngulóaleiðangur. Hún hafði verið að labba um í kjarrinu og fann einhverjar svaka appelsínugular kóngulær og vildi endilega sýna mér þær. Þær voru mjög ljótar og svo fékk ég 20moskítóbit þann dag.
Ég sat svo bara í skugganum með nokkrum nemendum sem höfðu brunnið illa og við borðuðum kókoshnetur með Mr. Lemon sem er enskukennarinn og vinur pabba. Nolan er góður vinur Esra og hann opnaði örugglega hátt í 40-50 kókoshnetur í þessu ferðalagi. Ég man bara ekki eftir að hafa séð hann án þess að hafa kókoshnetu í hendinni. Við náðum bara að gera 2 lög þennan dag en markmiðið var að filma 3 lög á dag. Við vorum því einu lagi eftir á strax annan daginn í ferðinni.
Þegar við komum "heim" beið okkar ávaxtapizza. Það er mjög einkennileg pizza en það er bara pizzudeig með niðursoðnum jarðaberjum í staðinn fyrir tómatsósu og svo niðurskornum ávöxtum sem álegg. Þetta leit ekkert smá vel út en var aðeins of sætt. Svo var það bara að koma öllum í háttinn. Það var reyndar ein stelpa sem varð lasin og það tók svolítin tíma að hjúkra henni en Ceri sá um það. Svo skiluðum við talstöðvunum okkar í hleðslu. Það varð eiginlega bara hefð hjá vistarstjórunum að fara í sturtuhúsið eftir að allir voru farnir að sofa. Það var í fyrsta lagi eini tíminn sem við höfðum til að fara í sturtu og svo var líka heitt vatn þá því allir nemendurnir voru farnir að sofa.Ég fór í sturtu og náði ekki að fara að sofa fyrr en 23:30 sem var alltof seint.
17.marsÉg hefði örugglega átt að vakna fyrst og vekja hinar stelpurnar í minum kofa en ég var svo þreytt að þær þurftu að draga mig upp úr rúminu. Á þessum fimmtudegi fórum við upp í Waimea Canyon sem er ekkert smá fallegur staður. Þetta er gljúfur sem er þakið rauðu ryki en það er samt grænt. Ef þið farið einhverntímann þangað ekki vera í hvítum fötum. Þetta rauða ryk næst ekki úr fötum og það var svo heppilegt að strákarnir voru í hvítum skyrtum og stelpurnar í hvítri peysu. Öll fötin voru drullug þegar við komum niður og allir bílarnir rauður.
Ég var með í fyrsta laginu en sólin var svo sterk því við vorum í svo mikilli hæð. Við vorum í sömu fötunum og daginn áður og sólin skein þessvegna á sömu staði og daginn áður og þrátt fyrir að vera með 70 spf sólarvörn þá brann ég aftur. Mamma og pabbi komu þann dag og þau náðu að finna okkur uppi í fjallinu. Lagið sem við tókum upp fyrst var kvartettlag svo Esra söng í því.
Kokkarnir okkar keyrðu matinn upp fjallið og við borðuðum úti og eftir matinn fórum við á næsta stað sem var rétt hjá og þar tókum við upp annað lag í rauðri drullu. Bruninn minn var sv
o slæmur að ég sat bara í skugganum. Það voru nokkrir krakkar sem voru orðnir þreyttir svo þau fóru tilbaka og ég fór með þeim. Við stoppuðum á nokkrum stöðum í bænum og hlustuðum á Hawaii tónlist, svo keyptu þau ís. Um kvöldið sá ég svakalegustu kónguló sem ég hef nokkurntímann séð. Það var í sturtuhúsinu og ég stóð við vaskinn og svört kónguló á stærð við höndina á mér kom hlaupandi upp veginn og ég panikaði, lokaði augunum og hljóp í burtu. Hún var alveg rosaleg. Það er annað athyglisvert með dýralífið á þessari eyju, það eru hænur og hanar út um allt. Á öllum umferðareyjum, úti á miðri götu, niðri á strönd, uppi í fjöllum. Þær eru bara allsstaðar.
Flestir dagar voru tökudagar en við fengum einn frídag í hverri viku. Við vorum auðvitað í fríi á laugardögum en svo fengum við ýmist föstudaga eða sunnudaga til að skoða okkur um. Á frídögum gátu nemendurnir valið um nokkra möguleika: labba um í bæjum og fara í túristabúðir, fara niður á strönd og boogie board, snorkel eða fara á brimbretti eða bara liggja í sólbaði. Svo var hægt að fara í göngur eða skoða nýja staði. Strandferðir voru lang vinsælastar. Ég var ekkert mikið fyrir það að fara á ströndina þangað til að ég prófaði að snorkla. Eyjan sem við vorum á, Kauai, er víst ekkert það góð fyrir snorkeling en þetta var eini staðurinn sem ég hafði snorklað á svo að ég mér fannst það bara fínt. Ég sá allskyns marglitaða fiska og ígulker. Það var best ef maður tók grænar baunir eða eitthvað með sér til að gefa fiskunum, þá flykktust þeir í kringum mann.
25. Mars kom ég í síðasta bílnum tilbaka. Það voru allir að borða en þegar ég labbaði inn í matsalinn sagði pabbi mér að ég þurfti að koma upp í húsið þeirra því að lögreglan væri að bíða. Vinur hans pabba sem var í fríi á sömu eyju ætlaði að koma í heimsókn það kvöld svo ég hafði verið að búast við gestum en ekki lögreglunni. Pabbi sagði mér að það hefði verið brotist inn í húsið þeirra og tölvunni minni stolið. Ég var mjög pirruð því ég var með svo mikið á henni, en ég held ég hafi bakkað mest allt upp. Ég kann bara ekkert það mikið á back-up svo ég þarf bara að vona að það sé allt á flakkaranum mínum. Sem betur fer tók ég hann ekki með því þá hefði hann verið með tölvunni.
Þetta var pínu pirrandi því ég hafði haft allt dótið mitt í kofanum mínum en það var engin nettenging þar svo ég tók tölvuna með til mömmu og pabba. Þjófarnir brutust inn með skrúfjárni því lásinn á hurðinni var ekki flókinn, ég hefði alveg getað brotist inn sjálf. Þeir tóku líka tölvuna hans pabba, sem var verra en hann átti samt backup heima. Þeir tóku líka tannburstann hans Esra og sveðju sem mamma ætlaði að nota til að opna kókoshnetur. Þeir tóku hitt og þetta og allskonar hluti sem þeir munu ekki hafa neitt not fyrir en það er lítið hægt að gera við þessu.
Lögreglan tók skýrslu en hún hefur svo mikið að gera að ég er alveg viss um að hún ætli ekki að fara að leita að tölvum fyrir einhverja túrista. Það er samt svo svekkjandi því að eyjan er svo lítil að það tekur bara 2 1/2 tíma að keyra hringinn og það búa aðeins 60.000 manns á henni.
Sunnudagurinn 27. marsVið fórum í ótrúlega fallegan einkagarð. Hjónin sem eiga hann byrjuðu að rækta hann fyrir 10 árum og hann er ekkert smá flottur, þau eru með garðyrkjufólk í vinnu og garðurinn er risa stór. Þetta var góður dagur og veðrið var milt, við náðum að taka upp 4 lög. Mamma og pabbi og amma og afi fóru heim þennan dag. Það var einn kostur við þjófnaðinn og það var að ferðatöskurnar voru léttari á leiðinni heim.
Eftir að hafa verið á Hawaii í næstum því 2 vikur voru flestir búnir að kaupa sér Ukulele... sem mér finnst vera hræðilega óþolandi hljóðfæri og þau voru útum ALLT! Hvert sem ég leit lágu Ukulele og það kunni líka enginn að spila á þau, sem var ennþá verra. Rammfölsk ukulele og allir að reyna að spila á þau.
Rósa, yfirmaðurinn minn, fékk flensu og hún var frá í 3 daga og þá var ennþá meiri vinna fyrir mig. Ég náði samt að fara snemma að sofa.
30. MarsForeldrar eins nemanda komu með til Hawaii en þau voru samt ekki með okkur allan tímann, þau gistu annarsstaðar en komu svo bara í heimsókn. En þegar þau fóru aftur heim buðu þau vistarstjórunum að hafa afnot af húsinu sem þau höfðu leigt. Það var mjög fallegt af þeim og það var ekkert smá gott að komast aðeins í burtu. Ég og Ceri, sem er líka aðstoðarvistarstjóri fengum að fara á miðvikudagskvöldinu. Við áttum að fá að fara klukkan 18 en við fórum ekki fyrr en klukkan 20:00 því hún hafði þurft að fylgja einni stelpu á bráðamóttökuna. Stelpan hafði verið að boogie board-a og hún slasaðist aðeins
og lífvörður hringdi á sjúkrabíl og þær komu seint heim en það var samt allt í lagi með hana.
Við vorum ekkert smá spenntar og svo sáum við húsið, sem var íbúð alveg niður við ströndina og það var sturta inni í húsinu sem var alveg nýtt fyrirbæri og við gátum þvegið þvott og það var líka internet! Svo var sundlaug úti svo við fórum í sund og svo bara beint að sofa í mjúku rúmi með sæng og kodda. Hjónin höfðu skilið eftir afgangsmat svo ég borðaði vöfflur með möndlusmjöri og eplamús í morgunmat.
Hér stend ég með Kandys fyrir utan kofann okkar, og læt ykkur vita að kofinn okkar var álitinn næstbesti kofinn á staðnum. Hann lítur allavega ekki of illa út utaná. Ég gisti þar með 8 öðrum stelpum.
Við þurftum samt að vakna snemma til að fara á næsta stað. En það var síðasti tökudagurinn!! Við vorum á stað sem leit út eins og írland eða skotland. Það var ótrúlega heitt og við þurftum að bera allt dótið langa leið. Örugglega hálfan kílómeter. Það er ekkert svo slæmt, en að bera flygil hálfan kílómeter.... það er aðeins meira en að segja það. Ég brenndist allavega á fótunum þann dag. Svo fékk ein stelpa sólsting og það leið yfir hana og við þurftum að hjúkra henni inni í einhverjum runna því það var eini staðurinn þar sem var skuggi, hún lá þar í klukkutíma þangað til að hún hafði næga orku til að standa upp.
Við náðum að klára öll lögin fyrir áætlaðan tíma svo við fengum nokkra daga frí á Kauai.
1. Apríl þurftum við ekki að fara í morgunmat fyrr en klukkan 8. Ég fór í bíl sem ætlaði að fara að snorkla og við keyrðum í 1 1/2 tíma á bestu ströndina en hún var lokuð, þá keyrðum við 30 mín tilbaka og fundum strönd sem var opin en það voru engir fiskar þar, við sáum samt risa skjaldböku. Við ákváðum að fara heim á ströndina næst kofunum okkar því þar var ágæt snorkeling. Á leiðinni stoppuðum við í heilsubúð og nokkrar stelpur keyptu kókosís. Svo snorkluðum við í klukkutíma og fórum svo heim.
Laugardagurinn 2. aprílÉg vaknaði snemma til að vera viðstödd skírn sem var klukkan 6:45 um morguninn í litlum fossi á landareigninni sem við gistum á. Það var stelpa í 12. bekk sem tók skírn. Eftir það var morgunmatur og svo fórum við í ótrúlega flotta kirkju. Það voru engir veggir heldur bara glerrúða sem hægt var að renna til og frá svo maður gat annaðhvort haft veggina opna að lokaða. Það hentar örugglega vel fyrir svona hitabeltisstaði. Svo var pottlok eftir á og það var ótrúlega góður matur og það var guava, creamapple og papaya í eftirrétt.
Á laugardagskvöldinu vorum við með tónleika í Kaua´i Performing Arts Center. Það var mjög nýtískuleg bygging, sérstaklega í samanburði við allt annað á eyjunni. Það besta var flygilinn. Ótrúlega flottur 9 feta Steinway & Sohns flygill sem hafði Vladimir Ashkenazy hafði áritað. Það var gaman að prófa það píanó. Svo fórum við tilbaka og veruleikinn tók við með öllum sínum vandamálum og það var aftur seint kvöld en ég sofnaði við engisprettuhljóðin.
Sunnudaginn 3. apríl fór ég í smá leiðangur með skólastjórunum 13 öðrum. Við fengum fyrst smoothie og fórum svo útum alla eyjuna að taka myndir. Það var ótrulega gaman því ég hafði oftast verið föst niðri á strönd og hafði ekki fengið að skoða mig mikið um. Þegar við komum aftur heim beið okkar ótrúlega flottur kvöldmatur því þetta var síðasti kvöldverðurinn okkar á eyjunni og við fengum allskonar ávexti og jarðarberjaköku.
Svo gat ég loksins farið að sofa, allir aðrir í mínum kofa voru sofnaðir en ég fór inn á baðherbergi til að þvo alla moldina af fótunum en þá sá ég eitthvað hreyfast og það var risa risa risa kakkalakki að skríða í áttina til mín. Hann var örugglega 5cm. Þar sem allir voru sofnaðir bakkaði ég bara rólega út og lokaði hurðinni og vonaði að hann myndi bara halda sig inni á klósetti.
4. apríl áttu allir að pakka og þrífa kofana sína. Ég skrapp aðeins frá með 3 öðrum vistarstjórum og við notuðum síðustu klukkutímana á eyjunni til að keyra um og njóta veðursins. Svo komum við tilbaka í stressið og brunuðum út á flugvöll. Lihue flugvöllur er pínulítill, kannski aðeins stærri en flugvöllurinn á Akureyri.
Öll flug til og frá eyjunni eru á sama tíma þannig að alltaf þegar það eru flug er flugvöllurinn troðfullur og biðröðin fyrir öryggisleit var svo svakalega að 10 manns úr okkar hóp misstu næstum því af fluginu. Það hjálpaði ekki að við neituðum flest að fara í nýja skannan sem bandaríkin nota. Ferðalagið var langt og þegar við komumst loksins til baka til Fountainview höfðu flestir verið vakandi í 37 klst. Ég náði samt að sofa í öllum flugum en ég var samt mjög þreytt.
Hér til hægri er mynd af mér og Esra á flugvellinum.
Mynd af Esra að borða með vinum sínum á flugvellinum í Los Angeles og svo sofnaði hann á eftir.Tveir stelpuvistarstjórar urðu eftir með hinum hópnum, svo við erum bara tvær hér og það er allt of mikið að gera.
Ég vona að þið eigið góða helgi.
Kveðja,
Elísa
p.s. Ég man ekki hvaða dag það var en það var í eitt skiptið þegar við vorum að fara að keyra í burtu að tveir lögreglubílar koma brunandi á eftir einhverjum trukki og bílstjórinn hendir sér út og hleypur inn í skóginn svo var bara eltingaleikur. Löggan og allir starfsmennirnir okkar hlaupandi að reyna að finna gæjann. Löggan sagði okkur ekkert afhverju þeir vildu kallinn en það voru 2 aðrir með honum sem voru greinilega á einhverju en löggan skildi þau eftir á einkalóð sem mér fannst skrítið og svo sögðu þau bara að kallinn sem þeir voru að reyna ná væri með slasaðan fót og hann myndi örugglega skila sér a sjúkrahús og þau myndu bara ná honum þar. Svo keyrði löggan í burtu og skildi hitt fólkið eftir. Mjög áhugavert allt saman.
Ég fór niður í ávaxtagarð um daginn og náði í nokkrar apríkósutrjágreinar. Krakkarnir höfðu verið að klippa trén til og það voru margar litlar greinar liggjandi útum allt. Trén voru rétt að byrja að blómstra þegar ég sótti greinarnar. Ég setti þær í vatn í krukku og morguninn eftir voru þær búnar að blómstra. Ég vissi ekki að þær myndu blómstra svona hratt.
ki mjög langt þangað til, sérstaklega ef tíminn heldur áfram að líða svona hratt. Ég hef lítið meira að segja í bili. Endilega skiljið eftir einhverja kveðju undir "comments" hér fyrir neðan :)
