23. Maí 2011

Um helgina fór ég í útilegu. Meirihluti skólans fór snemma á föstudagsmorgninum en ég fór með seinni hópnum sem gat ekki farið fyrr því krakkarnir voru í samræmdu prófi. Við fórum til Wells Gray Provincial Park sem er u.þ.b. 5 klst í burtu. Við lögðum af stað um hádegi en hinir höfðu farið snemma um morguninn. Þegar við vorum komin inn í þjóðgarðinn þá vorum við ekki alveg viss hvar tjaldsvæðið var en við vorum allavega á réttri leið. Svo sáum við Fountainview rútu en það leit ekki út fyrir að við værum á tjaldstæði.

Hinn hópurinn hafði farið í gönguferð svo við fórum niður sama stíg og fundum þau loksins.
Þarna í miðjum þjóðgarði langt frá öllu sáum við gamalt býli sem hafði verið yfirgefið.
Á göngustígnum var svo mikið af elgsskít að það var ekki fyndið, það var stór hrúga á 3metra fresti. Við sáum því miður engan elg en við sáum lítinn íkorna.Það átti víst að vera mikið um birni á svæðinu en því miður sáum við enga birni.



Þegar við loksins fundum hinn hópinn voru þau að skoða öldkeldu með náttúrulega kolsýrðu vatni.








Ég man eftir því að hafa séð eitthvað þvílíkt á Snæfellsnesi og þurft að drekka heila flösku af því. Ameríkanarnir gátu ekki drukkið þetta því það var smá járnkeimur á vatninu. En auðvitað hafði engum dottið í hug að ætlast til að fólk gæti drukkið þetta svo sem betur fer vorum við með nokkur kíló af sykur-drullu-safa-dufti. Ég er ekki að ýkja, þau gátu ekki drukkið einn sopa en þetta var svo miklu mildara en ölkeldan á Íslandi og Íslendingar hafa hingað til haft þetta af. Eftir gönguna fórum við upp á tjaldsvæðið, það var mjög fínt og það var meira en nóg pláss fyrir alla. Tjaldsvæðið var inni í skógi og ég setti upp hengirúmið hans Esra og svaf mjög vel í því. Reyndar var mér mjög kalt fyrstu nóttina en svo fékk ég lánuð nokkur auka teppi og eftir það svaf ég ótrúlega vel. Það er svo þægilegt að sofa úti, loftið er svo ferskt og það var risastór á rétt fyrir aftan girðinguna og ég heyrði í ánni allan sólarhringinn, það var svo róandi.

Við vorum með aðstöðu til að setja upp nokkrar gashellur og þar elduðum við allan matinn. Á Laugardagsmorgninum héldum við kirkju úti í skóginum, það var ótrúlega fínt, enda lítill hópur. Svo eftir hádegi fórum við að skoða Helmcken waterfalls sem er risa foss. Þegar við vorum búin að skoða hann frá útsýnisstaðnum þá keyrðum við á annan stað og gengum að honum þannig að við stóðum við efst á myndinni, við hliðina á fossinum og horfðum niður í gljúfrið. Svo sáum við líka regnboga. Á leiðinni til baka byrjaði að rigna og við vorum fegin að komast aftur á tjaldsvæðið og borða kartöflumús. Svo eftir smá kvöldstund sátum við í í kringum varðeld og fórum svo að sofa. Þetta er alveg útilega af mínu skapi, það er sko sjaldgæft að vera með hóp af unglingum 15-19 ára sem hlýða, eru kurteis og fara að sofa klukkan 22:00 á Laugardagskvöldi. Ég svaf ekkert smá vel þá nótt og svaf aðeins yfir mig. Við borðuðum morgunmat og pökkuðum svo öllu dótinu saman. Á leiðinni heim stoppuðum við í Kamloops og borðuðum á Subway. Svo komumst við loksins tilbaka og ég fór í langþráða sturtu.

Mamma og Esra komu hingað á sunnudagskvöldinu og eru hér núna. Esra er að læra á fullu til að ná öllu sem hann missti af.

Í dag var vistarstjórafundur klukkan 13 og hann var búinn klukan 15:30, og þá byrjaði fríið mitt. Ég er í fríi þangað til klukkan 13 á föstudaginn. Satt að segja hef ég hingað til allavega unnið á hverjum einasta frídegi sem ég hef fengið. Kannski að ég taki smá frí. Það er bara svo gaman að vinna hér.

Kveðja,
Elísa

15. Maí 2011

Í dag er sunnudagur og hann er búinn að vera mjög lengi að líða, en samt ótrúlega fljótur. Síðasta fimmtudag ætlaði ég að reyna að komast til Abbotsford til að hitta Esra og mömmu en farið mitt hætti við að fara. Ég hafði reiknað með að missa af fiðlutímanum en ég þurfti að drífa mig og æfa mig aðeins fyrst ég ætlaði að fara í hann. Kennarinn minn er mjööööög spes. Sko, mjöööög spes.

Á föstudeginum fór ég niðureftir og hitti mömmu og Esra. Ég var með þeim um kvöldið og svo allan laugardaginn. Um kvöldið fórum við á Fountainview tónleika í Abbotsford.. örugglega þeir lengstu sem við höfum haldið 2klst og 15 mín!! Aðeins of langt, en svo fór ég aftur "heim" með skólanum. Við komum hingað klukkan 1 um nóttina og ég var svo þreytt að ég svaf yfir mig í morgun. Ég ætti að vera í fríi núna í kvöld en ég ákvað að vinna til að bæta upp fyrir morguninn.

Það er annars voða lítið í fréttum. Esra líður betur og nefið er að lagast. Hann fer til læknis á fimmtudaginn og svo fer mamma heim á föstudaginn. Þá kemur Esra aftur á skólann.


Eins og þið vitið þá er skólinn í dal í British Columbia og Fraser river rennur í gegnum dalinn. Það er alveg ótrúlegt að hugsa að ég fyrir ekki svo löngu var allt morandi í indjánum. Svo komu kínverjarnir að sigta gull úr ánni. Lillooet, þessi pínu litli bær var einu sinni stærsti bær norðan af San Fransisco og vestan af Chicago. Mér finnst alltaf gaman að pæla í því hvernig allt var áður fyrr og ég get bara ímyndað mér öll indjánatjöldin úti um allt.

Það eru bara 5 vikur þangað til að ég kem heim svo ég ætla að reyna að vinna eins mikið og gera eins margt og ég get á meðan ég er hér.

Ég hefði ekkert á móti því að sjá nokkra birni áður en ég fer, auðvitað vil ég ekki fá þá of nálægt, en samt ná einni mynd af birni.

Læt ykkur vita ef eitthvað spennandi gerist,
kveðja,
Elísa

P.s. Ég veit ennþá ekki hvað ég ætla að læra þegar ég kem heim! Alltaf jafn óákveðin ;)

6. Maí 2011

Sæl verið þið og margblessuð,

Mamma er komin til Kanada. Hún er búin að vera hér í viku og hún er með Esra á spítalanum. Hann var svo óheppinn að fá "juvenile nasopharyngeal angiofibroma" sem er æxli í nefinu. Sem betur fer er það ekki of alvarlegt og þeir eru að fara að fjarlægja það í dag eftir 2 klst. Aðgerðin er samt frekar löng og mun taka u.þ.b. 3-5 klst. Áður en Esra fór til Vancouver, þar sem hann er núna, fór hann 6x á spítalann í Lillooet... og læknarnir þar héldu að hann væri bara með svona þurrt nef sem blæddi klukkutímum saman. Svo fór hann til Kamloops og læknirinn þar sá þetta strax og sendi hann til Vancouver. Það er víst bara einn maður í British Columbia sem framkvæmir þessa aðgerð. Þetta er mjög sjaldgæft æxli og það er ekkert hægt að gera til að koma í veg fyrir að það myndist. Það er tengt hormóna einhverju og aðeins unglings piltar geta fengið það.

26. Apríl var ég í fríviku. Rosa (sem er aðal vistarstjórinn og yfirmaður minn) og Jay (maðurinn hennar og aðstoðar strákavistarstjóri) voru líka í fríi. Við ákváðum að gera eitthvað saman svo við keyrðum aðeins í burtu og fórum í gönguferð. Það var ótrúlega gaman, fyrst stoppuðu þau reyndar hjá konu sem átti fullt af kettlingum sem hún var að reyna að gefa, þeir voru ekkert smá sætir. Ég er með mynd hér af einum kettlinginum í hendinni á Jay.

Síðustu helgi var lítið tónleikaferðalag. Sem betur fer fórum við ekki langt, við fórum eiginlega lítinn hring.. eða lítinn á Canadískri vísu, lengsta rútuferðin var 4klst, sem er alls ekki slæmt miðað við Kaliforníu ferðalagið.

Við erum alltaf jafn upptekin hér og viðtölin eru ennþá í fullum gangi. Ég trúi því varla að það sé bara 6 1/2 vika þangað til að ég komi heim. Ég er alltaf jafn stressuð og óákveðin með það hvað ég eigi að læra. Sendi reyndar einn laaaaaaangan tölvupóst til námsráðgjafa í HÍ í dag. Svo sendi ég annað bréf til skóla sem ég þori ekki að nefna á nafn. "Þetta verður bara allt að koma í ljós." Ja, það er sko auðvelt að segja það... en ég hef bara 1 mánuð mínus 1 dag til að sækja um.
En þangað til ætla ég bara að njóta betra veðursins.. fyrst það er ekki orðið gott ennþá og borða bara nógu mikið af ólífum og ótrúlega góðu tofu kotasæluna sem þau búa til hérna.

Ég var svo sniðug að ákveða að taka myndavélina með síðustu helgi í ferðalagið. Ég ákvað samt að vera ekkert að taka alltof margar myndir. Síðasta daginn kippti ég henni upp því við stoppuðum í flottum garði og borðuðum veggie hotdogs og root beer floats. Og getiði hvað? Batteríið var ennþá í hleðslutækinu heima á skólanum. Frábært, ég hélt á þessari myndavél, sem by the way fyllti hálfa töskuna, yfir heila helgi og það var ekki einu sinni batterí í henni. Hún hlýtur nú samt að hafa verið aðeins léttari fyrir vikið.

Klukkan er núna 11:30 og ég á aðeins hálfa klukkustund eftir þangað til að ég þarf að fara að vinna. Ég ætla því að fara og æfa mig smá (djók) og gera nokkrar armbeygjur (ennþá meira djók).


Vona að þið eigið ánægjulega helgi,
kær kveðja,
Elísa

Hér er mynd af einhverjum indjánateikningum sem við sáum í gönguferðinni.