Kaua´i

Sunnudaginn 14. mars, kláruðum við að pakka í miklu stresskasti en við komumst öll út í rútu og við keyrðum af stað klukkan 14:00. Við keyrðum til Bandaríkjanna og fórum til Seattle. Við vorum komin í safnaðarheimli í Seattle klukkan 21:00 og við sváfum í svefnpokum á gólfinu. Við fengum ekki að sofa lengi því við vorum vakin klukkan 1:30 og við keyrðum út á flugvöll klukkan 2:30 og sorteruðum farangurinn okkar. Við vorum með mjög mikinn farangur; hljóðfæri, kolla, míkrófóna og flygil. Klukkan 4:15 gátum við loks tékkað inn. U.þ.b. 40 manns í hópnum okkar verða á Hawaii í 4 vikur og sá hópur þurfti að ná flugi klukkan 6:00 en hópurinn minn fór klukkan 7:11. Þegar ég skrifaði þetta sátum við í í San Fransisco að bíða eftir næsta flugi. Við flugum frá San Fransisco til Los Angeles og þaðan til Lihue. Við þurftum að passa að við værum með alla nemendurna því allir þurftu að komast á áfangastað þannig að við skiptum krökkunum í hópa eins og er gert í leikskólum haha. Nei það er mjög fínt því þá passaði ég bara að ég væri með þessa 14 unga sem eltu mig út um allt. Ég var mjög spennt að sjá hvernig kofarnir okkar yrðu en núna veit ég það vel. Ég vissi að sturturnar og klósetinn yrðu úti en ég vildi bara ekki sjá kakkalakka.

15. mars.
Pabbi átti afmæli í dag, ég gleymdi því ekki en ég bara vissi ekki að það væri 15. mars. Eins og ég sagði áður flugum við frá San Fransisco til Los Angeles í gær. Það var smá bið á flugvellinum í San Fransisco en einhver stakk upp á því að syngja fyrir fólkið í flugvellinum þannig að hópurinn söng 2 lög og allir farþegarnir voru að taka myndir og video. Við sungum reyndar líka í flugvélinni frá Los Angeles til Lihue. Flugfreyjan komst að því að það væri hljómsveit og kór í flugvélinni og hún heimtaði lag. Við komum til Kauai klukkan 18:00 á Hawaii tíma. Flugvöllurinn er pínu pínu lítill og hann er hálf úti. Allavega sækir maður töskurnar bara undir litlu skýli. Staðurinn sem við gistum á er u.þ.b. 20 mín frá flugvellinum þannig að við keyrðum þangað þegar við vorum búin að fá bílaleigubílana.

Við gistum á svona „campsite“. Það er aðventista barnaskóli hér. En það eru fullt af kofum sem eru til útleigu. Flestir krakkarnir gista í 7manna kofum sem eru bara kofar með rúmum og einum vaski. Svo eru aðrir kofar sem eru aðeins stærri og það er eldhús og stofa í þeim. Ég sef í einum af stærri kofunum. Ég bjóst við að þeir yrðu aðeins snyrtilegri en það var ekki. Við erum 9 stelpur í mínum kofa. Ég er reyndar með mitt eigið herbergi en það er pínu lítið og kofinn er mjög hrár. Það er ekkert málað, það er bara viður, sami viður og utan á húsinu, engin einangrun eða neitt. Ég kom inn í herbergið og kveikti ljósið og þá sá ég litla eðlu hlaupa upp vegginn. Fyrsta daginn var ég mjög paranoid með öll skriðkvikindin og þegar það var orðið dimmt vissi ég ekkert á hverju ég væri að labba, eða hvert ég væri að labba. Rosa er ótrúlega skemmtilegur yfirmaður og hún bar mig á hestbaki yfir grasfletina. Það eru villisvín hér úti um allt, en sem betur fer hef ég ekki mætt neinu. Þau eru víst mjög hættuleg. Allt dótið mitt lyktar illa. Það er svo rakt hérna að það lyktar allt eins og eldgamall sumarbústaður. Gluggarnir eru líka svo skrítnir. Glugginn minn er bara galopinn en það eru svona litlar plötur og maður getur hallað þeim upp eða niður eða haft alveg opið.

Það er baðherbergi í kofanum mínum og það er ein sturta inni og önnur úti. Þær gera þó lítið gagn því það leka bara nokkrir ískaldir dropar.
Við byrjuðum að filma í dag, fyrsta daginn okkar hér og við fórum í Waiemea Plantation Cottages og við filmuðum 3 lög þar. Ég var með í fyrsta laginu, ég hafði aldrei spilað lagið áður né séð nóturnar en fiðluparturinn var bara heilnótur þannig að ég fylgdi bara bogastrokunum og vona að ég sé nógu góð að feika þetta.

Það er alltaf rigning á morgnana og kvöldin. Það er mjög pirrandi því það er alveg hellidemba og hún byrjar bara án þess að gefa nein viðvörunarmerki.
Staðurinn sem við filmuðum á var einu sinni plantekra en núna er búið að reisa mörg orlofshús sem túristar leigja. Lóðin er ótrúlega flott og konan sem rekur staðinn leyfði okkur að taka upp þar og hún var svo hrifin af því sem við vorum að gera að hún gaf okkur öllum að borða. Til að þakka henni fyrir matinn sungum við fyrir starfsfólkið hennar og hún varð ennþá hrifnari og gaf öllum ís í eftirrétt.

Ég þarf venjulega alltaf að vera á öllum stöðunum þegar það er verið að mynda en stundum tekur aðalvistarstjórinn okkur á „fund“ og við förum og skoðum næsta bæ. Okkur voru úthlutuð ýmis verk og ég þarf alltaf að passa að allt líti sæmilega út. Það mega engar snúrur sjást á „settinu“ og ef einhver er sólbrunninn eða með risa bólu á nefinu þá þarf að bjarga því. Strákarnir gleyma stundum að hneppa upp skyrtunum og stelpurnar eru með úfið hár.
Við erum eiginlega í hálfgerðri útilegu en maturinn sem við fáum er ekkert smááá góður. Svo eru kókoshnetur útum allt og strákarnir keyptu sveðju og þeir opna hneturnar fyrir okkur og við drekkum kókosvatnið og svo borðum við kjötið.

Margar stelpur sólbrenndust fyrsta daginn og ein var svo illa brennd að við þurftum að mixa kartöflur og setja á brunann. Það á að hjálpa og roðinn var farinn daginn eftir.
Ég var svo lengi að finna nettengingu og svo er ég ekkert búin að hafa tíma til að vera neitt í tölvunni, ég hef ekkert kveikt á henni síðan ég kom hingað þannig að ég er langt á eftir en ég mun vonandi komast "up to date".
kveðja,
Elísa

9. Mars 2011

Það er klukkutími þangað til að hádegismaturinn verður tilbúinn þannig að ég ákvað að skrifa dálítið. Í gær fékk ég að kenna bekknum hans Esra leikfimi. Það var mjög gaman og ég reyndi að hafa mjög erfiðan tíma vegna þess að mig langaði að hreyfa mig aðeins. Ég hlýt að hafa gert eitthvað rétt því ég er með svo miklar harðsperrur að ég get ekki einu sinni skrifað án þess að finna til.

Eins og þið flest vitið, þá er skólinn að fara í ferðalag til Hawaii. Við erum að fara að mynda nýjan disk. Það er mjög spennandi en það er líka mjög mikið sem þarf að gerast áður en við förum. Við leggjum af stað eftir 4 daga og það er brjálæðislega mikið sem við eigum eftir að gera þannig að næstu dagar verða rosalegir. En það er bara gaman.

Við erum alltaf að reyna að bæta vistina og í dag fengum við hlaupabretti svo að stelpurnar geti hlaupið niðri í kjallara. Vona að þetta verði ekki of hávært því þær munu örugglega byrja klukkan fimm á morgnana og þetta er fyrir framan herbergið mitt. Svo erum við búin að panta gufubað, sem er samt ekki gufu-bað bara svona kassi sem maður situr inní.

Fountainview hefur alltaf verið þekktur skóli fyrir að vera með rosalega góðan mat. Núna er maturinn orðinn enn betri og við erum búin að setja upp salatbar sem er ÓTRÚLEGUR! Þetta er örugglega 3-4metra langt borð sem er með 5 tegundum af salati svo eru tómatar, agúrkur, grænar,gular og rauðar paprikur, grænar og rauðar ólífur, þistilhjörtu, laukur, alfaalfa spírur, allskonar baunir, vegan tofu kotasæla, 4 tegundir af salatdressingu, brauðteningar, og flögur til að setja undir þetta allt. Þegar maður er búinn að fá sér salat þá er eiginlega ekkert pláss eftir á disknum. Núna borða ég heilan disk af salati og fæ mér svo kartöflur eða eitthvað svoleiðis og ég verð ekkert svöng fyrr en bara næsta morgun. Ég er hætt að borða kvöldmat því hádegismaturinn dugar alveg. Morgunmaturinn er líka orðin rosalega góður við fáum lummur með berjasósu og eplasósu einu sinni í viku eða aðra hverja viku, svo fáum við biscuits and gravy, svo fáum við oft kryddaðar kartöflur eða scrambled tofu. Biscuits and gravy og breakfast burrito er uppáhaldið mitt samt. En það er líka alltaf hafragrautur og cream of wheat og auðvitað brauð og morgunkorn.

Mér finnst allavega mjög gaman að borða og ég tala eiginlega bara um mat allan daginn. Ég er byrjuð að pakka fyrir Hawaii en mamma og pabbi þurfa að koma með stóra ferðatösku því ég ætla að láta þau fá föt og bækur sem ég þarf ekki lengur og vil senda heim. Það er ekki séns að ég nái að taka allt dótið mitt með heim í sumar í aðeins tveimur ferðatöskum! Eins gott að Esra geti tekið dót fyrir mig.

Það var farið að hlýna hérna en það kólnaði aftur. Það var peysuveður og svo byrjaði bara að snjóa. Ég fór í útilegu síðustu helgi. Reyndar sváfum við bara úti eina nótt en við löbbuðum upp á fjall hérna rétt hjá og gistum þar. Það var mjög kalt úti en það er margt ævintýrafólk hér svo þau tóku bara svefnpokana sína og segldúk og sváfu bara undir berum himni. Ég ætlaði að gera það en ég vildi ekki að svefnpokinn myndi blotna því ég er með dúnpoka. Sem betur fer ákvað ég og 2 aðrar stelpur að taka tjald fyrir okkur ef það skyldi rigna eða snjóa. Og já, það snjóaði blautum slabb snjó alla nóttina og tjaldið var ekki vatnshelt en ég blotnaði ekki eins mikið og hinir. Strákarnir hjuggu nokkur tré og kveiktu varðeld sem hélt öllum hlýjum. Við vorum með tvo hunda með okkur og einn hundurinn þefaði uppi rottuhreiður og einn strákurinn kom til baka með nokkra rottuunga og sagði að hundurinn hefði étið hina en við báðum hann um að setja ungana til baka því þeir myndu örugglega ekki lifa af með okkur því þeir voru svo litlir að þeir voru ennþá blindir. Mamman hlaut að vera einhverstaðar nálægt.

Eins og þið vitið vel er ég ekkert mikið fyrir leiki en krakkarnir sem voru með voru svona krakkar sem eru með endalausa orku og eru alltaf að gera eitthvað þannig að alla helgina vorum við í capture the flag eða einhverjum leikjum sem krefjast þess að maður fari útum víðan völl og sé alltaf að búa til eitthvað plan. jújú, ég passaði fánann, ég sá hann vel frá snjóbælinu mínu.

Þegar við komum til baka á sunnudeginum var ég mjög þreytt en samt mjög "refreshed". Á sunnudagseftirmiðdeginum vildu sömu krakkarnir "gera eitthvað", NÝkomin úr útilegu þannnig að einn strákavistastjórinn fór með þau í næstu brekku og þau renndu sér á sleðum allan eftirmiðdaginn.

Það sem er í gangi núna er bara undirbúningur fyrir Hawaii og á sama tíma erum við að reyna að klára eins mörg viðtöl og við getum. Þá er ég að meina viðtöl við krakka sem vilja koma hingað á næsta ári. Hvert viðtal er u.þ.b. 1- 1 1/2 klukkutími en það er erfitt að koma þeim fyrir því við getum bara gert okkar nemendur eru í skólanum því þá erum við laus en þá eru umsækjendurnir líka í skóla þannig að þetta er flókið. En við náum vonandi að klára nokkur áður en við förum til Hawaii.

Það er ótrúlega gaman að fá að vera vistarstjóri, ég hef örugglega sagt þetta áður en ég er alltaf að læra eitthvað nýtt. Þetta er svona lærdómur sem ég get ekki alveg sett í orð. Maður þarf að hafa gott innsæi og vera naskur. Ég hef bara lært að eiga við allskonar mismunandi persónuleika, vandamál og agabrot. Svo eru auðvitað stelpur sem þurfa alltaf athygli og aðrar sem vilja athygli en reyna að láta eins og þær vilji ekki athygli en samt eru þær að biðja um athygli með því að láta þannig. Já, foreldrar reyna að skilja þessar 1-2 dætur sem þau eiga og svo erum við hérna fjórar og krafan er að við getum skilið, agað og hjálpað öllum 56. gaman gaman.

Bestu kveðjur,
Elísa

P.s. ég setti inn eina mynd frá Kaliforníuferðalaginu. Við fórum á strönd rétt hjá San Diego og ég minni ykkur á að þetta var í desember. Myndin virðist skökk en það er bara útaf því að göngubrúin fyrir aftan mig er ekki bein.

Ný síða!

Mér þykir miklu vænna um gömlu síðuna mína og það er gott að hafa allt á sama stað. Þessi síða er hinsvegar miklu betri og ég get sett inn myndir! Vonandi get ég skrifað eitthvað bráðum. Kveðja, Elísa