7. júní 2011

Árið er alveg að verða búið. Ég þarf að skrifa meira af hversdagslegum hlutum niður því mér finnst þeir skemmtilegastir að rifja upp... en það tekur bara svo langan tíma!
Ég ætla allavega að skrifa smá hér um síðustu helgi.

Til hægri sjást nemendur bíða eftir báti við höfnina.

Við fórum í útilegu til Seton Lake, það er vatn sem er u.þ.b. 30 mín héðan. Þetta var útilega fyrir 11 og 12 bekk. 10 bekkur fór annað. Þessi síðasta útilega ársins er orðin að hefð. Útskriftarbekkurinn skipuleggur allt og kemur öllu í framkvæmd og þetta er eiginlega helgi þar sem þeir afhenda 11. bekk stöðuna sem útskriftarbekkur. Krökkunum í útskriftarbekknum er ætlað að bera ábyrgð og vera leiðtogar og fyrirmyndir fyrir yngri nemendurna. Þetta getur varla kallast útilega við fengum svo góðan mat. Það voru nokkrar stelpur sem stjórnuðu "eldhúsinu" og þær voru búnar að skipuleggja svaka máltíðir. Við fengum pönnukökur í morgunmat, svaka stir fry og núðlusalat svo fengum við "scrambled tofu" og grillað grænmeti á teinum. Það var allavega verið að elda allan daginn.

Á föstudagsmorgninum fórum við héðan í tveimur rútum og svo sigldum við yfir vatnið að "tjaldsvæðinu" reyndar er þetta ekki tjaldsvæði, bara grjótströnd og skógur. Skólinn á tvo spíttbáta og svo heimasmíðaðan húsbát og heimasmíðaða flatbytnu. Skólastjórinn er ekkert smá handlaginn og hann smíðaði báða bátana.

Vinstra megin sést húsbáturinn og flatbytnan er hægra megin með kanóa í eftirdragi.

Við komum allavega öllum nemendunum yfir vatnið og það var svo ótrúlega gott veður. Það var mjög hlýtt. Krakkarnir voru ekki lengi að skella sér á vatnaskíði og eftir kvöldmat var sólarlagsbæn og svo fórum við að sofa. Ég var svo spennt að fá að nota hengirúmið hans Esra aftur.

Á Laugardagsmorgninum fengum við pönnukökurnar með sítrónusósu og ferskjum. Svo hélt elsti bekkurinn kirkju á ströndinni og eftir það voru allir bara að leika sér á vatnaskíðum eða "vatnabretti" svo vorum við líka með 12 kanóa svo að maður gat farið í smá eftirmiðdags siglingu eða bara fara í skemmtiferð á spíttbátunum. Svo á skólinn líka eina sæþotu. Eftir hádegismat færðum við alla yfir á aðra strönd til að fara í gönguferð. Ég og einn strákavistarstjóanna tókum hóp af krökkum á kanóum yfir á hina ströndina. Það tók örugglega 30-40 mín að fara yfir á kanóum. Eftir gönguferðina og litla samkomu fórum við aftur á ströndina þar sem við gistum. Eftir kvöldmat höfðu þau aðra samkomu og svo grilluðu þau banana og átu þá með kexi og nutella. Þau skiptu hópnum í marga litla hópa til að hvetja hvert annað og gefa hvort öðru ráð fyrir næsta ár og bara að kynnast aðeins betur. Það er gaman þegar nemendurnir eru uppteknir því þá fáum við frí. Það var mjög gaman að sitja á ströndinni með hinum vistarstjórunum og tala saman og hafa það skemmtilegt. Svo var ótrúlega gaman að fara að sofa. Það er bara eitthvað sérstakt við það að sofa úti. Ég sef alltaf miklu betur.

Á sunnudagsmorgninum eftir morgunmat var frítími og sumir krakkarnir voru byrjaðir að skíða klukkan 6 um morguninn. Ég pakkaði öllu dótinu mínu niður svo ég þyrfti ekki að hugsa um það seinna. Svo fór ég með Rosu (vistarstjóra stelpnanna) í smá kanóaferð.
Við vorum bara að skoða okkur um. Ég varð allavega miklu sólbrúnni í þeirri ferð. Nefið á mér er sérstaklega áberandi. Við fundum margt áhugavert m.a. stelpur sem höfðu stungið af á kanóum til að fara í sólbað, svo fundum við líka hús sem að bifur hafði búið til. Það var mjög gaman, svo komnum við til baka og borðuðum hádegismat. Svo pökkuðu allir niður og við gerðum okkar besta að koma öllum heim, þó það hafi tekið langan tíma. Það er erfiðara en það hljómar að reka á eftir 75 manns.

Það var allavega frískandi að komast aðeins í burtu yfir helgina og ég held að það hafi allir komið heim sáttir.

Mamma og Esra eru að fara til Íslands á fimmtudaginn. Esra mun missa af síðustu skólavikunni og útskriftinni en ég held að hann sé feginn að komast heim.

Ég er búin að skrá mig í HÍ og ég hlakka lúmskt til að byrja aftur í skóla. Ég er líka búin að sækja um í Tónlistarskólanum og það verður því fullt að gera á næsta ári. Það er samt auðvitað leiðinlegt að hætta hér en ég myndi ekki skipta þessu ári út fyrir neitt annað.

Kveðja,
Elísa

23. Maí 2011

Um helgina fór ég í útilegu. Meirihluti skólans fór snemma á föstudagsmorgninum en ég fór með seinni hópnum sem gat ekki farið fyrr því krakkarnir voru í samræmdu prófi. Við fórum til Wells Gray Provincial Park sem er u.þ.b. 5 klst í burtu. Við lögðum af stað um hádegi en hinir höfðu farið snemma um morguninn. Þegar við vorum komin inn í þjóðgarðinn þá vorum við ekki alveg viss hvar tjaldsvæðið var en við vorum allavega á réttri leið. Svo sáum við Fountainview rútu en það leit ekki út fyrir að við værum á tjaldstæði.

Hinn hópurinn hafði farið í gönguferð svo við fórum niður sama stíg og fundum þau loksins.
Þarna í miðjum þjóðgarði langt frá öllu sáum við gamalt býli sem hafði verið yfirgefið.
Á göngustígnum var svo mikið af elgsskít að það var ekki fyndið, það var stór hrúga á 3metra fresti. Við sáum því miður engan elg en við sáum lítinn íkorna.Það átti víst að vera mikið um birni á svæðinu en því miður sáum við enga birni.



Þegar við loksins fundum hinn hópinn voru þau að skoða öldkeldu með náttúrulega kolsýrðu vatni.








Ég man eftir því að hafa séð eitthvað þvílíkt á Snæfellsnesi og þurft að drekka heila flösku af því. Ameríkanarnir gátu ekki drukkið þetta því það var smá járnkeimur á vatninu. En auðvitað hafði engum dottið í hug að ætlast til að fólk gæti drukkið þetta svo sem betur fer vorum við með nokkur kíló af sykur-drullu-safa-dufti. Ég er ekki að ýkja, þau gátu ekki drukkið einn sopa en þetta var svo miklu mildara en ölkeldan á Íslandi og Íslendingar hafa hingað til haft þetta af. Eftir gönguna fórum við upp á tjaldsvæðið, það var mjög fínt og það var meira en nóg pláss fyrir alla. Tjaldsvæðið var inni í skógi og ég setti upp hengirúmið hans Esra og svaf mjög vel í því. Reyndar var mér mjög kalt fyrstu nóttina en svo fékk ég lánuð nokkur auka teppi og eftir það svaf ég ótrúlega vel. Það er svo þægilegt að sofa úti, loftið er svo ferskt og það var risastór á rétt fyrir aftan girðinguna og ég heyrði í ánni allan sólarhringinn, það var svo róandi.

Við vorum með aðstöðu til að setja upp nokkrar gashellur og þar elduðum við allan matinn. Á Laugardagsmorgninum héldum við kirkju úti í skóginum, það var ótrúlega fínt, enda lítill hópur. Svo eftir hádegi fórum við að skoða Helmcken waterfalls sem er risa foss. Þegar við vorum búin að skoða hann frá útsýnisstaðnum þá keyrðum við á annan stað og gengum að honum þannig að við stóðum við efst á myndinni, við hliðina á fossinum og horfðum niður í gljúfrið. Svo sáum við líka regnboga. Á leiðinni til baka byrjaði að rigna og við vorum fegin að komast aftur á tjaldsvæðið og borða kartöflumús. Svo eftir smá kvöldstund sátum við í í kringum varðeld og fórum svo að sofa. Þetta er alveg útilega af mínu skapi, það er sko sjaldgæft að vera með hóp af unglingum 15-19 ára sem hlýða, eru kurteis og fara að sofa klukkan 22:00 á Laugardagskvöldi. Ég svaf ekkert smá vel þá nótt og svaf aðeins yfir mig. Við borðuðum morgunmat og pökkuðum svo öllu dótinu saman. Á leiðinni heim stoppuðum við í Kamloops og borðuðum á Subway. Svo komumst við loksins tilbaka og ég fór í langþráða sturtu.

Mamma og Esra komu hingað á sunnudagskvöldinu og eru hér núna. Esra er að læra á fullu til að ná öllu sem hann missti af.

Í dag var vistarstjórafundur klukkan 13 og hann var búinn klukan 15:30, og þá byrjaði fríið mitt. Ég er í fríi þangað til klukkan 13 á föstudaginn. Satt að segja hef ég hingað til allavega unnið á hverjum einasta frídegi sem ég hef fengið. Kannski að ég taki smá frí. Það er bara svo gaman að vinna hér.

Kveðja,
Elísa

15. Maí 2011

Í dag er sunnudagur og hann er búinn að vera mjög lengi að líða, en samt ótrúlega fljótur. Síðasta fimmtudag ætlaði ég að reyna að komast til Abbotsford til að hitta Esra og mömmu en farið mitt hætti við að fara. Ég hafði reiknað með að missa af fiðlutímanum en ég þurfti að drífa mig og æfa mig aðeins fyrst ég ætlaði að fara í hann. Kennarinn minn er mjööööög spes. Sko, mjöööög spes.

Á föstudeginum fór ég niðureftir og hitti mömmu og Esra. Ég var með þeim um kvöldið og svo allan laugardaginn. Um kvöldið fórum við á Fountainview tónleika í Abbotsford.. örugglega þeir lengstu sem við höfum haldið 2klst og 15 mín!! Aðeins of langt, en svo fór ég aftur "heim" með skólanum. Við komum hingað klukkan 1 um nóttina og ég var svo þreytt að ég svaf yfir mig í morgun. Ég ætti að vera í fríi núna í kvöld en ég ákvað að vinna til að bæta upp fyrir morguninn.

Það er annars voða lítið í fréttum. Esra líður betur og nefið er að lagast. Hann fer til læknis á fimmtudaginn og svo fer mamma heim á föstudaginn. Þá kemur Esra aftur á skólann.


Eins og þið vitið þá er skólinn í dal í British Columbia og Fraser river rennur í gegnum dalinn. Það er alveg ótrúlegt að hugsa að ég fyrir ekki svo löngu var allt morandi í indjánum. Svo komu kínverjarnir að sigta gull úr ánni. Lillooet, þessi pínu litli bær var einu sinni stærsti bær norðan af San Fransisco og vestan af Chicago. Mér finnst alltaf gaman að pæla í því hvernig allt var áður fyrr og ég get bara ímyndað mér öll indjánatjöldin úti um allt.

Það eru bara 5 vikur þangað til að ég kem heim svo ég ætla að reyna að vinna eins mikið og gera eins margt og ég get á meðan ég er hér.

Ég hefði ekkert á móti því að sjá nokkra birni áður en ég fer, auðvitað vil ég ekki fá þá of nálægt, en samt ná einni mynd af birni.

Læt ykkur vita ef eitthvað spennandi gerist,
kveðja,
Elísa

P.s. Ég veit ennþá ekki hvað ég ætla að læra þegar ég kem heim! Alltaf jafn óákveðin ;)

6. Maí 2011

Sæl verið þið og margblessuð,

Mamma er komin til Kanada. Hún er búin að vera hér í viku og hún er með Esra á spítalanum. Hann var svo óheppinn að fá "juvenile nasopharyngeal angiofibroma" sem er æxli í nefinu. Sem betur fer er það ekki of alvarlegt og þeir eru að fara að fjarlægja það í dag eftir 2 klst. Aðgerðin er samt frekar löng og mun taka u.þ.b. 3-5 klst. Áður en Esra fór til Vancouver, þar sem hann er núna, fór hann 6x á spítalann í Lillooet... og læknarnir þar héldu að hann væri bara með svona þurrt nef sem blæddi klukkutímum saman. Svo fór hann til Kamloops og læknirinn þar sá þetta strax og sendi hann til Vancouver. Það er víst bara einn maður í British Columbia sem framkvæmir þessa aðgerð. Þetta er mjög sjaldgæft æxli og það er ekkert hægt að gera til að koma í veg fyrir að það myndist. Það er tengt hormóna einhverju og aðeins unglings piltar geta fengið það.

26. Apríl var ég í fríviku. Rosa (sem er aðal vistarstjórinn og yfirmaður minn) og Jay (maðurinn hennar og aðstoðar strákavistarstjóri) voru líka í fríi. Við ákváðum að gera eitthvað saman svo við keyrðum aðeins í burtu og fórum í gönguferð. Það var ótrúlega gaman, fyrst stoppuðu þau reyndar hjá konu sem átti fullt af kettlingum sem hún var að reyna að gefa, þeir voru ekkert smá sætir. Ég er með mynd hér af einum kettlinginum í hendinni á Jay.

Síðustu helgi var lítið tónleikaferðalag. Sem betur fer fórum við ekki langt, við fórum eiginlega lítinn hring.. eða lítinn á Canadískri vísu, lengsta rútuferðin var 4klst, sem er alls ekki slæmt miðað við Kaliforníu ferðalagið.

Við erum alltaf jafn upptekin hér og viðtölin eru ennþá í fullum gangi. Ég trúi því varla að það sé bara 6 1/2 vika þangað til að ég komi heim. Ég er alltaf jafn stressuð og óákveðin með það hvað ég eigi að læra. Sendi reyndar einn laaaaaaangan tölvupóst til námsráðgjafa í HÍ í dag. Svo sendi ég annað bréf til skóla sem ég þori ekki að nefna á nafn. "Þetta verður bara allt að koma í ljós." Ja, það er sko auðvelt að segja það... en ég hef bara 1 mánuð mínus 1 dag til að sækja um.
En þangað til ætla ég bara að njóta betra veðursins.. fyrst það er ekki orðið gott ennþá og borða bara nógu mikið af ólífum og ótrúlega góðu tofu kotasæluna sem þau búa til hérna.

Ég var svo sniðug að ákveða að taka myndavélina með síðustu helgi í ferðalagið. Ég ákvað samt að vera ekkert að taka alltof margar myndir. Síðasta daginn kippti ég henni upp því við stoppuðum í flottum garði og borðuðum veggie hotdogs og root beer floats. Og getiði hvað? Batteríið var ennþá í hleðslutækinu heima á skólanum. Frábært, ég hélt á þessari myndavél, sem by the way fyllti hálfa töskuna, yfir heila helgi og það var ekki einu sinni batterí í henni. Hún hlýtur nú samt að hafa verið aðeins léttari fyrir vikið.

Klukkan er núna 11:30 og ég á aðeins hálfa klukkustund eftir þangað til að ég þarf að fara að vinna. Ég ætla því að fara og æfa mig smá (djók) og gera nokkrar armbeygjur (ennþá meira djók).


Vona að þið eigið ánægjulega helgi,
kær kveðja,
Elísa

Hér er mynd af einhverjum indjánateikningum sem við sáum í gönguferðinni.

15. Apríl 2011

Ég fór niður í ávaxtagarð um daginn og náði í nokkrar apríkósutrjágreinar. Krakkarnir höfðu verið að klippa trén til og það voru margar litlar greinar liggjandi útum allt. Trén voru rétt að byrja að blómstra þegar ég sótti greinarnar. Ég setti þær í vatn í krukku og morguninn eftir voru þær búnar að blómstra. Ég vissi ekki að þær myndu blómstra svona hratt.
Eftir að allir voru sofnaðir í gær tók ég stutt myndband af herberginu mínu svo þið gætuð séð hvar ég bý en þessi síða leyfir bara 100mb myndbönd og mitt er svo miklu stærra, ég ætla að reyna að finna út úr því seinna. Það verður mikið að gera þessa helgi. Það er "board weekend" en stjórnarráð skólans er hér að funda og þau verða hér alla helgina. Það verður allavega nóg að gera og ég trúi því bara ekki að apríl sé hálfnaður. Ég kem heim til íslands eftir 9 1/2 viku. Það er ekki mjög langt þangað til, sérstaklega ef tíminn heldur áfram að líða svona hratt. Ég hef lítið meira að segja í bili. Endilega skiljið eftir einhverja kveðju undir "comments" hér fyrir neðan :)
Kveðja,
Elísa

Kaua´i hluti 2

Ég hef mjög góða ástæðu fyrir því að hafa ekki bloggað neitt nýlega. Daginn eftir að ég skrifaði síðasta blogg var tölvunni minni stolið. En nú er ég komin aftur á Fountainview og er að nota tölvuna hans Esra. Elsti bekkurinn er ennþá á Hawaii og enskukennarinn er meðal þeirra sem voru eftir með þeim. Hann bað mig um að sitja yfir bekknum hans þangað til að hann kæmi til baka. Ég hef þessvegna smá tíma til þess að skrifa það sem ég man.

16.mars
Ég vaknaði og labbaði niður að sturtuhúsinu en mér til mikillar ógæfu voru bara kaldar sturtur. En dagurinn varð strax betri því það voru biscuits & gravy í morgunmat. Við keyrðum svo á nýjan stað til að filma. Við vorum niðri við ströndina og sátum í klettagjá alveg við sjóinn. Sólin var svo sterk og þetta var fyrsti almennilegi brunadagurinn, ég skaðbrenndist alveg. Ég var með í fyrsta laginu en svo þurfti ég að gera aðra hluti og sem betur fer gat ég setið í skugganum það sem eftir var dagsins en svo fór ég með Rósu í kóngulóaleiðangur. Hún hafði verið að labba um í kjarrinu og fann einhverjar svaka appelsínugular kóngulær og vildi endilega sýna mér þær. Þær voru mjög ljótar og svo fékk ég 20moskítóbit þann dag.

Ég sat svo bara í skugganum með nokkrum nemendum sem höfðu brunnið illa og við borðuðum kókoshnetur með Mr. Lemon sem er enskukennarinn og vinur pabba. Nolan er góður vinur Esra og hann opnaði örugglega hátt í 40-50 kókoshnetur í þessu ferðalagi. Ég man bara ekki eftir að hafa séð hann án þess að hafa kókoshnetu í hendinni. Við náðum bara að gera 2 lög þennan dag en markmiðið var að filma 3 lög á dag. Við vorum því einu lagi eftir á strax annan daginn í ferðinni.

Þegar við komum "heim" beið okkar ávaxtapizza. Það er mjög einkennileg pizza en það er bara pizzudeig með niðursoðnum jarðaberjum í staðinn fyrir tómatsósu og svo niðurskornum ávöxtum sem álegg. Þetta leit ekkert smá vel út en var aðeins of sætt. Svo var það bara að koma öllum í háttinn. Það var reyndar ein stelpa sem varð lasin og það tók svolítin tíma að hjúkra henni en Ceri sá um það. Svo skiluðum við talstöðvunum okkar í hleðslu. Það varð eiginlega bara hefð hjá vistarstjórunum að fara í sturtuhúsið eftir að allir voru farnir að sofa. Það var í fyrsta lagi eini tíminn sem við höfðum til að fara í sturtu og svo var líka heitt vatn þá því allir nemendurnir voru farnir að sofa.Ég fór í sturtu og náði ekki að fara að sofa fyrr en 23:30 sem var alltof seint.

17.mars
Ég hefði örugglega átt að vakna fyrst og vekja hinar stelpurnar í minum kofa en ég var svo þreytt að þær þurftu að draga mig upp úr rúminu. Á þessum fimmtudegi fórum við upp í Waimea Canyon sem er ekkert smá fallegur staður. Þetta er gljúfur sem er þakið rauðu ryki en það er samt grænt. Ef þið farið einhverntímann þangað ekki vera í hvítum fötum. Þetta rauða ryk næst ekki úr fötum og það var svo heppilegt að strákarnir voru í hvítum skyrtum og stelpurnar í hvítri peysu. Öll fötin voru drullug þegar við komum niður og allir bílarnir rauður.

Ég var með í fyrsta laginu en sólin var svo sterk því við vorum í svo mikilli hæð. Við vorum í sömu fötunum og daginn áður og sólin skein þessvegna á sömu staði og daginn áður og þrátt fyrir að vera með 70 spf sólarvörn þá brann ég aftur. Mamma og pabbi komu þann dag og þau náðu að finna okkur uppi í fjallinu. Lagið sem við tókum upp fyrst var kvartettlag svo Esra söng í því.

Kokkarnir okkar keyrðu matinn upp fjallið og við borðuðum úti og eftir matinn fórum við á næsta stað sem var rétt hjá og þar tókum við upp annað lag í rauðri drullu. Bruninn minn var svo slæmur að ég sat bara í skugganum. Það voru nokkrir krakkar sem voru orðnir þreyttir svo þau fóru tilbaka og ég fór með þeim. Við stoppuðum á nokkrum stöðum í bænum og hlustuðum á Hawaii tónlist, svo keyptu þau ís. Um kvöldið sá ég svakalegustu kónguló sem ég hef nokkurntímann séð. Það var í sturtuhúsinu og ég stóð við vaskinn og svört kónguló á stærð við höndina á mér kom hlaupandi upp veginn og ég panikaði, lokaði augunum og hljóp í burtu. Hún var alveg rosaleg. Það er annað athyglisvert með dýralífið á þessari eyju, það eru hænur og hanar út um allt. Á öllum umferðareyjum, úti á miðri götu, niðri á strönd, uppi í fjöllum. Þær eru bara allsstaðar.

Flestir dagar voru tökudagar en við fengum einn frídag í hverri viku. Við vorum auðvitað í fríi á laugardögum en svo fengum við ýmist föstudaga eða sunnudaga til að skoða okkur um. Á frídögum gátu nemendurnir valið um nokkra möguleika: labba um í bæjum og fara í túristabúðir, fara niður á strönd og boogie board, snorkel eða fara á brimbretti eða bara liggja í sólbaði. Svo var hægt að fara í göngur eða skoða nýja staði. Strandferðir voru lang vinsælastar. Ég var ekkert mikið fyrir það að fara á ströndina þangað til að ég prófaði að snorkla. Eyjan sem við vorum á, Kauai, er víst ekkert það góð fyrir snorkeling en þetta var eini staðurinn sem ég hafði snorklað á svo að ég mér fannst það bara fínt. Ég sá allskyns marglitaða fiska og ígulker. Það var best ef maður tók grænar baunir eða eitthvað með sér til að gefa fiskunum, þá flykktust þeir í kringum mann.

25. Mars kom ég í síðasta bílnum tilbaka. Það voru allir að borða en þegar ég labbaði inn í matsalinn sagði pabbi mér að ég þurfti að koma upp í húsið þeirra því að lögreglan væri að bíða. Vinur hans pabba sem var í fríi á sömu eyju ætlaði að koma í heimsókn það kvöld svo ég hafði verið að búast við gestum en ekki lögreglunni. Pabbi sagði mér að það hefði verið brotist inn í húsið þeirra og tölvunni minni stolið. Ég var mjög pirruð því ég var með svo mikið á henni, en ég held ég hafi bakkað mest allt upp. Ég kann bara ekkert það mikið á back-up svo ég þarf bara að vona að það sé allt á flakkaranum mínum. Sem betur fer tók ég hann ekki með því þá hefði hann verið með tölvunni.

Þetta var pínu pirrandi því ég hafði haft allt dótið mitt í kofanum mínum en það var engin nettenging þar svo ég tók tölvuna með til mömmu og pabba. Þjófarnir brutust inn með skrúfjárni því lásinn á hurðinni var ekki flókinn, ég hefði alveg getað brotist inn sjálf. Þeir tóku líka tölvuna hans pabba, sem var verra en hann átti samt backup heima. Þeir tóku líka tannburstann hans Esra og sveðju sem mamma ætlaði að nota til að opna kókoshnetur. Þeir tóku hitt og þetta og allskonar hluti sem þeir munu ekki hafa neitt not fyrir en það er lítið hægt að gera við þessu.

Lögreglan tók skýrslu en hún hefur svo mikið að gera að ég er alveg viss um að hún ætli ekki að fara að leita að tölvum fyrir einhverja túrista. Það er samt svo svekkjandi því að eyjan er svo lítil að það tekur bara 2 1/2 tíma að keyra hringinn og það búa aðeins 60.000 manns á henni.

Sunnudagurinn 27. mars
Við fórum í ótrúlega fallegan einkagarð. Hjónin sem eiga hann byrjuðu að rækta hann fyrir 10 árum og hann er ekkert smá flottur, þau eru með garðyrkjufólk í vinnu og garðurinn er risa stór. Þetta var góður dagur og veðrið var milt, við náðum að taka upp 4 lög. Mamma og pabbi og amma og afi fóru heim þennan dag. Það var einn kostur við þjófnaðinn og það var að ferðatöskurnar voru léttari á leiðinni heim.

Eftir að hafa verið á Hawaii í næstum því 2 vikur voru flestir búnir að kaupa sér Ukulele... sem mér finnst vera hræðilega óþolandi hljóðfæri og þau voru útum ALLT! Hvert sem ég leit lágu Ukulele og það kunni líka enginn að spila á þau, sem var ennþá verra. Rammfölsk ukulele og allir að reyna að spila á þau.

Rósa, yfirmaðurinn minn, fékk flensu og hún var frá í 3 daga og þá var ennþá meiri vinna fyrir mig. Ég náði samt að fara snemma að sofa.

30. Mars
Foreldrar eins nemanda komu með til Hawaii en þau voru samt ekki með okkur allan tímann, þau gistu annarsstaðar en komu svo bara í heimsókn. En þegar þau fóru aftur heim buðu þau vistarstjórunum að hafa afnot af húsinu sem þau höfðu leigt. Það var mjög fallegt af þeim og það var ekkert smá gott að komast aðeins í burtu. Ég og Ceri, sem er líka aðstoðarvistarstjóri fengum að fara á miðvikudagskvöldinu. Við áttum að fá að fara klukkan 18 en við fórum ekki fyrr en klukkan 20:00 því hún hafði þurft að fylgja einni stelpu á bráðamóttökuna. Stelpan hafði verið að boogie board-a og hún slasaðist aðeins og lífvörður hringdi á sjúkrabíl og þær komu seint heim en það var samt allt í lagi með hana.

Við vorum ekkert smá spenntar og svo sáum við húsið, sem var íbúð alveg niður við ströndina og það var sturta inni í húsinu sem var alveg nýtt fyrirbæri og við gátum þvegið þvott og það var líka internet! Svo var sundlaug úti svo við fórum í sund og svo bara beint að sofa í mjúku rúmi með sæng og kodda. Hjónin höfðu skilið eftir afgangsmat svo ég borðaði vöfflur með möndlusmjöri og eplamús í morgunmat.

Hér stend ég með Kandys fyrir utan kofann okkar, og læt ykkur vita að kofinn okkar var álitinn næstbesti kofinn á staðnum. Hann lítur allavega ekki of illa út utaná. Ég gisti þar með 8 öðrum stelpum.

Við þurftum samt að vakna snemma til að fara á næsta stað. En það var síðasti tökudagurinn!! Við vorum á stað sem leit út eins og írland eða skotland. Það var ótrúlega heitt og við þurftum að bera allt dótið langa leið. Örugglega hálfan kílómeter. Það er ekkert svo slæmt, en að bera flygil hálfan kílómeter.... það er aðeins meira en að segja það. Ég brenndist allavega á fótunum þann dag. Svo fékk ein stelpa sólsting og það leið yfir hana og við þurftum að hjúkra henni inni í einhverjum runna því það var eini staðurinn þar sem var skuggi, hún lá þar í klukkutíma þangað til að hún hafði næga orku til að standa upp.

Við náðum að klára öll lögin fyrir áætlaðan tíma svo við fengum nokkra daga frí á Kauai. 1. Apríl þurftum við ekki að fara í morgunmat fyrr en klukkan 8. Ég fór í bíl sem ætlaði að fara að snorkla og við keyrðum í 1 1/2 tíma á bestu ströndina en hún var lokuð, þá keyrðum við 30 mín tilbaka og fundum strönd sem var opin en það voru engir fiskar þar, við sáum samt risa skjaldböku. Við ákváðum að fara heim á ströndina næst kofunum okkar því þar var ágæt snorkeling. Á leiðinni stoppuðum við í heilsubúð og nokkrar stelpur keyptu kókosís. Svo snorkluðum við í klukkutíma og fórum svo heim.

Laugardagurinn 2. apríl
Ég vaknaði snemma til að vera viðstödd skírn sem var klukkan 6:45 um morguninn í litlum fossi á landareigninni sem við gistum á. Það var stelpa í 12. bekk sem tók skírn. Eftir það var morgunmatur og svo fórum við í ótrúlega flotta kirkju. Það voru engir veggir heldur bara glerrúða sem hægt var að renna til og frá svo maður gat annaðhvort haft veggina opna að lokaða. Það hentar örugglega vel fyrir svona hitabeltisstaði. Svo var pottlok eftir á og það var ótrúlega góður matur og það var guava, creamapple og papaya í eftirrétt.

Á laugardagskvöldinu vorum við með tónleika í Kaua´i Performing Arts Center. Það var mjög nýtískuleg bygging, sérstaklega í samanburði við allt annað á eyjunni. Það besta var flygilinn. Ótrúlega flottur 9 feta Steinway & Sohns flygill sem hafði Vladimir Ashkenazy hafði áritað. Það var gaman að prófa það píanó. Svo fórum við tilbaka og veruleikinn tók við með öllum sínum vandamálum og það var aftur seint kvöld en ég sofnaði við engisprettuhljóðin.

Sunnudaginn 3. apríl fór ég í smá leiðangur með skólastjórunum 13 öðrum. Við fengum fyrst smoothie og fórum svo útum alla eyjuna að taka myndir. Það var ótrulega gaman því ég hafði oftast verið föst niðri á strönd og hafði ekki fengið að skoða mig mikið um. Þegar við komum aftur heim beið okkar ótrúlega flottur kvöldmatur því þetta var síðasti kvöldverðurinn okkar á eyjunni og við fengum allskonar ávexti og jarðarberjaköku.

Svo gat ég loksins farið að sofa, allir aðrir í mínum kofa voru sofnaðir en ég fór inn á baðherbergi til að þvo alla moldina af fótunum en þá sá ég eitthvað hreyfast og það var risa risa risa kakkalakki að skríða í áttina til mín. Hann var örugglega 5cm. Þar sem allir voru sofnaðir bakkaði ég bara rólega út og lokaði hurðinni og vonaði að hann myndi bara halda sig inni á klósetti.

4. apríl áttu allir að pakka og þrífa kofana sína. Ég skrapp aðeins frá með 3 öðrum vistarstjórum og við notuðum síðustu klukkutímana á eyjunni til að keyra um og njóta veðursins. Svo komum við tilbaka í stressið og brunuðum út á flugvöll. Lihue flugvöllur er pínulítill, kannski aðeins stærri en flugvöllurinn á Akureyri.

Öll flug til og frá eyjunni eru á sama tíma þannig að alltaf þegar það eru flug er flugvöllurinn troðfullur og biðröðin fyrir öryggisleit var svo svakalega að 10 manns úr okkar hóp misstu næstum því af fluginu. Það hjálpaði ekki að við neituðum flest að fara í nýja skannan sem bandaríkin nota. Ferðalagið var langt og þegar við komumst loksins til baka til Fountainview höfðu flestir verið vakandi í 37 klst. Ég náði samt að sofa í öllum flugum en ég var samt mjög þreytt. Hér til hægri er mynd af mér og Esra á flugvellinum.

















Mynd af Esra að borða með vinum sínum á flugvellinum í Los Angeles og svo sofnaði hann á eftir.

Tveir stelpuvistarstjórar urðu eftir með hinum hópnum, svo við erum bara tvær hér og það er allt of mikið að gera.


Ég vona að þið eigið góða helgi.
Kveðja,
Elísa

p.s. Ég man ekki hvaða dag það var en það var í eitt skiptið þegar við vorum að fara að keyra í burtu að tveir lögreglubílar koma brunandi á eftir einhverjum trukki og bílstjórinn hendir sér út og hleypur inn í skóginn svo var bara eltingaleikur. Löggan og allir starfsmennirnir okkar hlaupandi að reyna að finna gæjann. Löggan sagði okkur ekkert afhverju þeir vildu kallinn en það voru 2 aðrir með honum sem voru greinilega á einhverju en löggan skildi þau eftir á einkalóð sem mér fannst skrítið og svo sögðu þau bara að kallinn sem þeir voru að reyna ná væri með slasaðan fót og hann myndi örugglega skila sér a sjúkrahús og þau myndu bara ná honum þar. Svo keyrði löggan í burtu og skildi hitt fólkið eftir. Mjög áhugavert allt saman.

Kaua´i

Sunnudaginn 14. mars, kláruðum við að pakka í miklu stresskasti en við komumst öll út í rútu og við keyrðum af stað klukkan 14:00. Við keyrðum til Bandaríkjanna og fórum til Seattle. Við vorum komin í safnaðarheimli í Seattle klukkan 21:00 og við sváfum í svefnpokum á gólfinu. Við fengum ekki að sofa lengi því við vorum vakin klukkan 1:30 og við keyrðum út á flugvöll klukkan 2:30 og sorteruðum farangurinn okkar. Við vorum með mjög mikinn farangur; hljóðfæri, kolla, míkrófóna og flygil. Klukkan 4:15 gátum við loks tékkað inn. U.þ.b. 40 manns í hópnum okkar verða á Hawaii í 4 vikur og sá hópur þurfti að ná flugi klukkan 6:00 en hópurinn minn fór klukkan 7:11. Þegar ég skrifaði þetta sátum við í í San Fransisco að bíða eftir næsta flugi. Við flugum frá San Fransisco til Los Angeles og þaðan til Lihue. Við þurftum að passa að við værum með alla nemendurna því allir þurftu að komast á áfangastað þannig að við skiptum krökkunum í hópa eins og er gert í leikskólum haha. Nei það er mjög fínt því þá passaði ég bara að ég væri með þessa 14 unga sem eltu mig út um allt. Ég var mjög spennt að sjá hvernig kofarnir okkar yrðu en núna veit ég það vel. Ég vissi að sturturnar og klósetinn yrðu úti en ég vildi bara ekki sjá kakkalakka.

15. mars.
Pabbi átti afmæli í dag, ég gleymdi því ekki en ég bara vissi ekki að það væri 15. mars. Eins og ég sagði áður flugum við frá San Fransisco til Los Angeles í gær. Það var smá bið á flugvellinum í San Fransisco en einhver stakk upp á því að syngja fyrir fólkið í flugvellinum þannig að hópurinn söng 2 lög og allir farþegarnir voru að taka myndir og video. Við sungum reyndar líka í flugvélinni frá Los Angeles til Lihue. Flugfreyjan komst að því að það væri hljómsveit og kór í flugvélinni og hún heimtaði lag. Við komum til Kauai klukkan 18:00 á Hawaii tíma. Flugvöllurinn er pínu pínu lítill og hann er hálf úti. Allavega sækir maður töskurnar bara undir litlu skýli. Staðurinn sem við gistum á er u.þ.b. 20 mín frá flugvellinum þannig að við keyrðum þangað þegar við vorum búin að fá bílaleigubílana.

Við gistum á svona „campsite“. Það er aðventista barnaskóli hér. En það eru fullt af kofum sem eru til útleigu. Flestir krakkarnir gista í 7manna kofum sem eru bara kofar með rúmum og einum vaski. Svo eru aðrir kofar sem eru aðeins stærri og það er eldhús og stofa í þeim. Ég sef í einum af stærri kofunum. Ég bjóst við að þeir yrðu aðeins snyrtilegri en það var ekki. Við erum 9 stelpur í mínum kofa. Ég er reyndar með mitt eigið herbergi en það er pínu lítið og kofinn er mjög hrár. Það er ekkert málað, það er bara viður, sami viður og utan á húsinu, engin einangrun eða neitt. Ég kom inn í herbergið og kveikti ljósið og þá sá ég litla eðlu hlaupa upp vegginn. Fyrsta daginn var ég mjög paranoid með öll skriðkvikindin og þegar það var orðið dimmt vissi ég ekkert á hverju ég væri að labba, eða hvert ég væri að labba. Rosa er ótrúlega skemmtilegur yfirmaður og hún bar mig á hestbaki yfir grasfletina. Það eru villisvín hér úti um allt, en sem betur fer hef ég ekki mætt neinu. Þau eru víst mjög hættuleg. Allt dótið mitt lyktar illa. Það er svo rakt hérna að það lyktar allt eins og eldgamall sumarbústaður. Gluggarnir eru líka svo skrítnir. Glugginn minn er bara galopinn en það eru svona litlar plötur og maður getur hallað þeim upp eða niður eða haft alveg opið.

Það er baðherbergi í kofanum mínum og það er ein sturta inni og önnur úti. Þær gera þó lítið gagn því það leka bara nokkrir ískaldir dropar.
Við byrjuðum að filma í dag, fyrsta daginn okkar hér og við fórum í Waiemea Plantation Cottages og við filmuðum 3 lög þar. Ég var með í fyrsta laginu, ég hafði aldrei spilað lagið áður né séð nóturnar en fiðluparturinn var bara heilnótur þannig að ég fylgdi bara bogastrokunum og vona að ég sé nógu góð að feika þetta.

Það er alltaf rigning á morgnana og kvöldin. Það er mjög pirrandi því það er alveg hellidemba og hún byrjar bara án þess að gefa nein viðvörunarmerki.
Staðurinn sem við filmuðum á var einu sinni plantekra en núna er búið að reisa mörg orlofshús sem túristar leigja. Lóðin er ótrúlega flott og konan sem rekur staðinn leyfði okkur að taka upp þar og hún var svo hrifin af því sem við vorum að gera að hún gaf okkur öllum að borða. Til að þakka henni fyrir matinn sungum við fyrir starfsfólkið hennar og hún varð ennþá hrifnari og gaf öllum ís í eftirrétt.

Ég þarf venjulega alltaf að vera á öllum stöðunum þegar það er verið að mynda en stundum tekur aðalvistarstjórinn okkur á „fund“ og við förum og skoðum næsta bæ. Okkur voru úthlutuð ýmis verk og ég þarf alltaf að passa að allt líti sæmilega út. Það mega engar snúrur sjást á „settinu“ og ef einhver er sólbrunninn eða með risa bólu á nefinu þá þarf að bjarga því. Strákarnir gleyma stundum að hneppa upp skyrtunum og stelpurnar eru með úfið hár.
Við erum eiginlega í hálfgerðri útilegu en maturinn sem við fáum er ekkert smááá góður. Svo eru kókoshnetur útum allt og strákarnir keyptu sveðju og þeir opna hneturnar fyrir okkur og við drekkum kókosvatnið og svo borðum við kjötið.

Margar stelpur sólbrenndust fyrsta daginn og ein var svo illa brennd að við þurftum að mixa kartöflur og setja á brunann. Það á að hjálpa og roðinn var farinn daginn eftir.
Ég var svo lengi að finna nettengingu og svo er ég ekkert búin að hafa tíma til að vera neitt í tölvunni, ég hef ekkert kveikt á henni síðan ég kom hingað þannig að ég er langt á eftir en ég mun vonandi komast "up to date".
kveðja,
Elísa

9. Mars 2011

Það er klukkutími þangað til að hádegismaturinn verður tilbúinn þannig að ég ákvað að skrifa dálítið. Í gær fékk ég að kenna bekknum hans Esra leikfimi. Það var mjög gaman og ég reyndi að hafa mjög erfiðan tíma vegna þess að mig langaði að hreyfa mig aðeins. Ég hlýt að hafa gert eitthvað rétt því ég er með svo miklar harðsperrur að ég get ekki einu sinni skrifað án þess að finna til.

Eins og þið flest vitið, þá er skólinn að fara í ferðalag til Hawaii. Við erum að fara að mynda nýjan disk. Það er mjög spennandi en það er líka mjög mikið sem þarf að gerast áður en við förum. Við leggjum af stað eftir 4 daga og það er brjálæðislega mikið sem við eigum eftir að gera þannig að næstu dagar verða rosalegir. En það er bara gaman.

Við erum alltaf að reyna að bæta vistina og í dag fengum við hlaupabretti svo að stelpurnar geti hlaupið niðri í kjallara. Vona að þetta verði ekki of hávært því þær munu örugglega byrja klukkan fimm á morgnana og þetta er fyrir framan herbergið mitt. Svo erum við búin að panta gufubað, sem er samt ekki gufu-bað bara svona kassi sem maður situr inní.

Fountainview hefur alltaf verið þekktur skóli fyrir að vera með rosalega góðan mat. Núna er maturinn orðinn enn betri og við erum búin að setja upp salatbar sem er ÓTRÚLEGUR! Þetta er örugglega 3-4metra langt borð sem er með 5 tegundum af salati svo eru tómatar, agúrkur, grænar,gular og rauðar paprikur, grænar og rauðar ólífur, þistilhjörtu, laukur, alfaalfa spírur, allskonar baunir, vegan tofu kotasæla, 4 tegundir af salatdressingu, brauðteningar, og flögur til að setja undir þetta allt. Þegar maður er búinn að fá sér salat þá er eiginlega ekkert pláss eftir á disknum. Núna borða ég heilan disk af salati og fæ mér svo kartöflur eða eitthvað svoleiðis og ég verð ekkert svöng fyrr en bara næsta morgun. Ég er hætt að borða kvöldmat því hádegismaturinn dugar alveg. Morgunmaturinn er líka orðin rosalega góður við fáum lummur með berjasósu og eplasósu einu sinni í viku eða aðra hverja viku, svo fáum við biscuits and gravy, svo fáum við oft kryddaðar kartöflur eða scrambled tofu. Biscuits and gravy og breakfast burrito er uppáhaldið mitt samt. En það er líka alltaf hafragrautur og cream of wheat og auðvitað brauð og morgunkorn.

Mér finnst allavega mjög gaman að borða og ég tala eiginlega bara um mat allan daginn. Ég er byrjuð að pakka fyrir Hawaii en mamma og pabbi þurfa að koma með stóra ferðatösku því ég ætla að láta þau fá föt og bækur sem ég þarf ekki lengur og vil senda heim. Það er ekki séns að ég nái að taka allt dótið mitt með heim í sumar í aðeins tveimur ferðatöskum! Eins gott að Esra geti tekið dót fyrir mig.

Það var farið að hlýna hérna en það kólnaði aftur. Það var peysuveður og svo byrjaði bara að snjóa. Ég fór í útilegu síðustu helgi. Reyndar sváfum við bara úti eina nótt en við löbbuðum upp á fjall hérna rétt hjá og gistum þar. Það var mjög kalt úti en það er margt ævintýrafólk hér svo þau tóku bara svefnpokana sína og segldúk og sváfu bara undir berum himni. Ég ætlaði að gera það en ég vildi ekki að svefnpokinn myndi blotna því ég er með dúnpoka. Sem betur fer ákvað ég og 2 aðrar stelpur að taka tjald fyrir okkur ef það skyldi rigna eða snjóa. Og já, það snjóaði blautum slabb snjó alla nóttina og tjaldið var ekki vatnshelt en ég blotnaði ekki eins mikið og hinir. Strákarnir hjuggu nokkur tré og kveiktu varðeld sem hélt öllum hlýjum. Við vorum með tvo hunda með okkur og einn hundurinn þefaði uppi rottuhreiður og einn strákurinn kom til baka með nokkra rottuunga og sagði að hundurinn hefði étið hina en við báðum hann um að setja ungana til baka því þeir myndu örugglega ekki lifa af með okkur því þeir voru svo litlir að þeir voru ennþá blindir. Mamman hlaut að vera einhverstaðar nálægt.

Eins og þið vitið vel er ég ekkert mikið fyrir leiki en krakkarnir sem voru með voru svona krakkar sem eru með endalausa orku og eru alltaf að gera eitthvað þannig að alla helgina vorum við í capture the flag eða einhverjum leikjum sem krefjast þess að maður fari útum víðan völl og sé alltaf að búa til eitthvað plan. jújú, ég passaði fánann, ég sá hann vel frá snjóbælinu mínu.

Þegar við komum til baka á sunnudeginum var ég mjög þreytt en samt mjög "refreshed". Á sunnudagseftirmiðdeginum vildu sömu krakkarnir "gera eitthvað", NÝkomin úr útilegu þannnig að einn strákavistastjórinn fór með þau í næstu brekku og þau renndu sér á sleðum allan eftirmiðdaginn.

Það sem er í gangi núna er bara undirbúningur fyrir Hawaii og á sama tíma erum við að reyna að klára eins mörg viðtöl og við getum. Þá er ég að meina viðtöl við krakka sem vilja koma hingað á næsta ári. Hvert viðtal er u.þ.b. 1- 1 1/2 klukkutími en það er erfitt að koma þeim fyrir því við getum bara gert okkar nemendur eru í skólanum því þá erum við laus en þá eru umsækjendurnir líka í skóla þannig að þetta er flókið. En við náum vonandi að klára nokkur áður en við förum til Hawaii.

Það er ótrúlega gaman að fá að vera vistarstjóri, ég hef örugglega sagt þetta áður en ég er alltaf að læra eitthvað nýtt. Þetta er svona lærdómur sem ég get ekki alveg sett í orð. Maður þarf að hafa gott innsæi og vera naskur. Ég hef bara lært að eiga við allskonar mismunandi persónuleika, vandamál og agabrot. Svo eru auðvitað stelpur sem þurfa alltaf athygli og aðrar sem vilja athygli en reyna að láta eins og þær vilji ekki athygli en samt eru þær að biðja um athygli með því að láta þannig. Já, foreldrar reyna að skilja þessar 1-2 dætur sem þau eiga og svo erum við hérna fjórar og krafan er að við getum skilið, agað og hjálpað öllum 56. gaman gaman.

Bestu kveðjur,
Elísa

P.s. ég setti inn eina mynd frá Kaliforníuferðalaginu. Við fórum á strönd rétt hjá San Diego og ég minni ykkur á að þetta var í desember. Myndin virðist skökk en það er bara útaf því að göngubrúin fyrir aftan mig er ekki bein.

Ný síða!

Mér þykir miklu vænna um gömlu síðuna mína og það er gott að hafa allt á sama stað. Þessi síða er hinsvegar miklu betri og ég get sett inn myndir! Vonandi get ég skrifað eitthvað bráðum. Kveðja, Elísa